GŁÓWNA ZAŁOGA
Patricia Doyle była dobrą pilotką i kobietą.
Zawsze będzie członkiem rodziny NASA.
CZTERY DNI PÓŹNIEJ
Prosimy, by wszyscy dali jej bliskim czas na żałobę.
Będzie nam brakowało jej wytrwałości i niezłomnego ducha.
Flagi w Centrum Lotów Kosmicznych zostały opuszczone do połowy masztów,
a po krótkiej uroczystości żałobnej
szczątki kandydatki na astronautkę Patricii Doyle...
Spodziewaliśmy się, że tu będziesz.
Ominęła cię ładna uroczystość.
Wiem, że to trudne,
więc jeśli potrzebujesz...
Takimi tekstami racz inne kury domowe.
W porządku.
Dzięki, Pam.
Za Patty.
- Za Patty. - Za Patty.
Szkoda, że nie wiemy, co się stało.
Była świetną pilotką.
Pewną siebie.
Ta rama jest niebezpieczna.
Latała helikopterami. Nie umiała się katapultować.
Nie mają w nich foteli katapultowych...
Popełniła błąd. Tylko to się liczy.
Popełniła błąd.
Została w środku, choć powinna się katapultować.
To proste.
A teraz nie żyje.
Wszystko, co robimy...
skończyło się.
Zamkną program. To tylko kwestia czasu.
Hej.
Są wykończeni.
Tak. Przeczytałem im to.
Padli jak muchy.
Jak uroczystość?
Wszystko w porządku?
Tak.
Czasami...
Zastanawiam się, czy postępuję wobec nich słusznie.
Hej...
ci chłopcy cię ubóstwiają.
Ile znasz mam, które szkolą się, by lecieć w kosmos,
a i tak znajdują czas, żeby pomóc im z pracą domową?
Ty tego nie robiłeś?
Nie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Nie. Ja byłem wtedy jej instruktorem.
Nie miałem okazji z panem porozmawiać...
Jeśli jest ktoś...
Chciałbym wyrazić...
- Nie... - Bo boją się...
Przepraszam. Proszę mnie posłuchać.
Rozumiem pańskie uczucia.
Nie to chciałem... Proszę pana? Panie Doyle?
Przepraszam.
Nie ma o czym mówić.
To tylko telefon.
Nie chciał mnie słuchać.
Gdy ludzie są pogrążeni w żalu,
ostatnie co chcą słyszeć, to wyjaśnienie.
Miał pełne prawo.
To nie była twoja wina.
Byłem jej instruktorem.
Moim zadaniem było ją przygotować.
Upewnić się, że jest gotowa.
I zawiodłem.
Obwiniasz się za wszystko, co pójdzie źle.
Znała ryzyko, prawda?
Latała od lat.
Wiedziała... Hej, przestań.
Idź skosić trawnik.
Ed!
To nie jest konieczne.
Jestem pewien, że się nie zgubię.
To żaden kłopot, panie Glenn.
To John Glenn.
Spójrz na starego Gusa. I Scotta. Wielkie nieba.
Mieliśmy wtedy o sobie wysokie mniemanie.
Tak. Byliśmy pełni energii.
- Nic się nie zmieniło, co? - Tak.
Ładny krawat.
W porządku.
Co ci chodzi po głowie?
Dziewczyna, która rozbiła ramę.
Patricia Doyle.
Sytuacja ją przerosła.
Dlaczego tak twierdzisz?
Nie bez powodu bycie pilotem doświadczalnym było wymogiem.
Doświadczenie ma znaczenie.
Musisz spojrzeć prawdzie w oczy, Deke.
Mężczyźni walczą na wojnach i latają samolotami.
Kobiety tego nie potrafią.
Taki jest nasz porządek społeczny.
Nie wiem, czy słyszałeś, ale kobieta wylądowała na Księżycu.
Ciężko na to pracowały, John.
Odebranie im tego teraz...
Po tym, co przeszedłeś w programie Mercury...
Nie winię cię, że współczujesz tym paniom.
To nie ma z tym nic wspólnego.
Znam cię od dawna.
Byłem tam, gdy ten durny chirurg zabronił ci latać z powodu...
Jak to się nazywa?
Migotanie przedsionków.
Źle cię potraktowano.
Mówimy tu o wiarygodności NASA.
Wszyscy wiedzą, że wymuszono to na tobie.
Nikt nic na mnie nie wymusił.
Ja decyduję, kto leci, a kto nie.
Wiem.
I twoje słowo wiele znaczy.
Jeśli wyjdziesz i powiesz, że spróbowaliśmy,
ale dziewczyny nie spełniały wymagań,
nikt nie będzie tego kwestionował.
Nikt.
Nie wiemy, co spowodowało wypadek,
ale jesteśmy prawie pewni, że stracili co najmniej jednego kosmonautę.
Człowiek zginął na Księżycu, a oni to ukrywają.
Rosjanie nie lubią ujawniać swoich porażek.
W przeciwieństwie do nas.
Taką cenę się płaci za życie w wolnym kraju.
To najlepszy widok krateru, jaki uzyskał Orbiter Six.
Obawiam się, że z tą trajektorią lotu
mogą próbować wylądować w pobliżu zbiornika wodnego.
Wygląda na to, że wiedzą, co tam jest.
Co to za cylindry?
Goście z laboratorium myślą, że to sprężone moduły.
Moduły do zamieszkania?
Tak.
- Cholera. - Jezu.
Wyprzedzili nas. Znowu.
Musimy przyśpieszyć z bazą.
Jeśli założą przyczółek przed nami,
zaczną instalować systemy radarowe, nadzorowania...
Mamy opóźnienie. Nie wybraliśmy jeszcze miejsca.
Dlaczego? Wybierzcie je.
Projekty bazy opierają się na bliskiej odległości do lodu.
Jeśli tak nie zrobimy, nie będzie bazy,
- a musimy ustalić gdzie... - Jak się nazywasz?
Margo Madison.
Tak. Dziewczyna Wernhera.
Jest oficerem dynamiki lotu.
I ma rację.
Nie możemy wylądować byle gdzie.
Mam w dupie, gdzie to będzie.
Możemy rozbić namiot, bylebyśmy zrobili to pierwsi.
Musimy wygrać.
Sputnik. Gagarin. Leonow. Belikowa.
Prezydenta nie interesuje drugie miejsce.
Wystarczy, że media trąbią o wypadku tej dziewczyny.
Zbliżają się wybory,
a naszym przeciwnikiem będzie Ted Kennedy.
To będzie czysta rywalizacja.
Prezydent chce dać Amerykanom coś,
z czego będą mogli się cieszyć.
Wygraną Kennedy’ego.
Śmiej się, ale ten program istnieje tylko dzięki Nixonowi.
Apollo 15 znajdzie odpowiednie miejsce.
A prezydent ogłosi, że nad pierwszą w historii
bazą na Księżycu będzie powiewała amerykańska flaga.
Gratuluję, panowie, tworzycie historię.
...zawarły porozumienie, by zakończyć wojnę
i zaprowadzić pokój w Wietnamie i Azji Południowo-Wschodniej.
Zawieszenie broni zacznie obowiązywać o północy czasu Greenwich
dnia 16 listopada 1970 roku.
Stany Zjednoczone i Demokratyczna Republika Wietnamu
wyrażają nadzieję, że porozumienie zapewni pokój w Wietnamie
i przyczyni się do zachowania...
Masz chwilę?
Jasne, siadaj.
Mam dla ciebie prezent urodzinowy.
Jaki?
- Wycofuje się. - Wiem. Właśnie to oglądam.
Nie z Wietnamu. Z czegoś innego.
Teraz?
Prawie skończyły szkolenie.
Traktat pokojowy jest świetną przykrywką.
Daje ludziom coś miłego do oglądania.
Myślałem, że się ucieszysz.
Mam dość robienia mnie w balona.
Masz pojęcie, jak ciężko pracowałem, żeby je przygotować?
Wypruwały sobie flaki, żeby zrobić to, o co je prosiłem.
W końcu zrozumiał.
Co mogę powiedzieć?
Sowieci depczą nam po piętach, nie chce się rozpraszać.
A sondaże nie pomogły.
Amerykanie nie chcą oglądać kobiet ginących w wypadkach lotniczych.
Koniec tego cyrku.
Teraz możesz się skupić wyłącznie na bazie na Księżycu.
27 PAŹDZIERNIKA 1970
O co chodzi z konferencją prasową?
Chciałem cię o to spytać. Nie ty ją zwołałeś?
Myślałem, że ty to zrobiłeś.
Te kobiety jako pierwsze z pełnym sukcesem ukończyły
wymagane przez NASA szkolenie.
Mam wielki zaszczyt przedstawić państwu...
Jasna cholera.
Tracy Stevens.
Molly Cobb.
Ellen Waverly.
Danielle Poole.
Panie i panowie, oto astronautki misji Apollo.
Nie zatwierdziłem tego.
Wiem. Ja to zrobiłem.
Ja mówię, kto jest astronautą. Kto leci i kiedy.
Moje gratulacje.
Właśnie trafiłeś na czarną listę Nixona.
Jakieś pytania?
Molly Cobb.
Aleida, widziałaś?
- Tak. Spójrz, tato. - Ellen Waverly.
Popatrz co dla ciebie mam.
Co to jest?
Danielle Poole.
Panie i panowie, oto astronautki misji Apollo.
MAM WIELKI ZASZCZYT PRZEDSTAWIĆ PAŃSTWU
ELLEN WAVERLY, MOLLY COBB, TRACY STEVENS I DANIELLE POOLE.
To historyczny dzień dla programu kosmicznego.
Jeszcze nie wiadomo, która z astronautek
będzie pierwszą Amerykanką na Księżycu.
Kolejna wiadomość, rząd Nixona
wycofuje amerykańskie wojska z Wietnamu
i kolejne trzy bataliony wracają jutro do domu.
Proszę zaczekać na połączenie z Da Nang.
Łączymy z Da Nang.
Halo. Dani? Jesteś tam?
Clayton?
Cześć, skarbie. Ledwie cię słyszę.
Clay?
Dobra, teraz lepiej.
Wiesz co?
Kumpel namalował mi astronautę na hełmie.
Nazywają mnie major Tom.
Miło cię słyszeć.
Tęsknię za tobą.
Codziennie w wiadomościach widzę żołnierzy wracających do domu.
Już prawie koniec.
Tak. Prawie.
Nie uwierzysz, co się dziś stało.
Ja sama nie mogę uwierzyć.
Nie każ mi... Chcę... o tym...
Clay?
Nie mogę... znowu... Te cholerne...
Clay? Co?
- Nie słyszę cię. - Kochanie...
Clay, gdzie jesteś?
Clay?
Oczy otwarte...
Nie. Zaczynasz to łapać.
Trzeba spróbować kilka razy.
- Dobra, wstawaj. - Tak jest.
Utrzymuj ciężar ciała z przodu.
Nie aż tak. Teraz lepiej.
Przestań patrzeć w ziemię.
Cholera. Nie robiłeś tego, o co cię prosiłem, prawda?
- Nie. - Musisz mnie posłuchać.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj.
Spójrz na mnie. Nie przepraszaj.
Po prostu posłuchaj.
Hej. Nie chcę tego widzieć.
Wsiadaj na rower i spróbuj jeszcze raz.
I trzymaj się moich instrukcji.
Muszę porozmawiać z panem Slaytonem.
Spróbujemy jeszcze raz jutro.
Deke.
Robię zmianę w twojej załodze.
Gordo odpada.
Szlag.
- Co zrobił tym razem? - Nie w tym rzecz.
Nowym pilotem modułu będzie nowy astronauta.
Jedna z astronautek.
Żartujesz.
Ty go zakwalifikowałeś do misji 15.
Leciał ze mną już dwa razy
i trenował codziennie przez dziewięć miesięcy.
Jest najlepszym pilotem, jakiego mamy.
Te kobiety potrafią latać. Widziałeś, na co je stać.
Daj spokój, Deke. To chwyt reklamowy.
Z całym szacunkiem, Karen, to moja decyzja.
To tym mniej ją rozumiem. Robisz to zbyt pochopnie.
- Popełniasz błąd. - Karen.
Wymagają więcej szkoleń.
Nie są gotowe. Nie na 15.
Nie zgadzam się.
Zasłużyły na swoje miejsce w programie.
I ja mówię, że są gotowe do lotu.
Łatwo ci mówić, skoro to nie ty lecisz.
Nie chcesz lecieć, to powiedz.
Możesz się upić, oglądać lot z Gordem
i narzekać, że świat jest nie fair.
Mnie tam nie zobaczysz.
Chcesz lecieć czy nie?
Tak, chcę...
Dobrze.
Cholera. Mam z nią porozmawiać?
Nie, jeśli chcesz wyjść stąd żywy.
Powiem o tym Gordowi.
Już to zrobiłem.
Moja decyzja. Moja odpowiedzialność.
- Jak to przyjął? - Tak samo jak ona.
Powinieneś zjeść kolację z nową załogantką. Ty i Sedge.
Wypijcie kilka drinków. Poznajcie się trochę.
Świetnie.
Kim jest ta szczęściara?
Wielu ludzi będzie cię obserwować.
Będą mieli oczekiwania.
Nie możesz o tym myśleć.
Po prostu skup się na misji. Tylko to się liczy.
I pamiętaj, że nie jesteś w tym sama.
Jesteśmy załogą.
Właśnie. Jesteśmy piętnastką.
Jest nas troje. Polegamy na sobie.
- Właśnie. - Podasz mi sos?
To będzie twój pierwszy raz w kosmosie.
Wszyscy to rozumieją.
To będzie też twój pierwszy raz, prawda?
Aha.
Sedgey latał Phantomami w Wietnamie.
Latał odrzutowcami po ukończeniu Akademii,
ale nie wypominajmy mu tego.
Do boju Falcons.
Musicie spróbować ziemniaki.
- Są wyśmienite. - Fantastyczne.
Tak naprawdę chcę powiedzieć...
Powiedz to, proszę.
Staram się...
Wiesz, ja i Sedgey mamy sporo doświadczenia,
więc po prostu słuchaj się nas
i nie będziesz musiała się niczym martwić.
- Nie martwię się. - Dobrze.
Tak naprawdę latam dłużej niż wy obaj.
Byłam w Mercury 13, nim dostałeś się do Gemini.
Więc w pewnym sensie
mam najdłuższy staż.
Czy to nie zabawne?
Tak, są smaczne.
NA KSIĘŻYC TRACY!
Tutaj jesteś.
Gdzie byłeś? Kolacja będzie za pół godziny.
Fred i Suzie pewnie już tu jadą.
Przepraszam. Po prostu...
coś mi wypadło w biurze.
Jesteś...
Jezu Chryste.
Jesteś pijany.
Nie pozwolisz mi się tym cieszyć, co?
Przepraszam, Trace. Ja tylko...
Co, Gordo?
Co?
Wyleciałem z 15.
Deke zastąpił mnie Molly Cobb.
Zabrała moje miejsce.
Kochanie.
Czyli ona leci na Księżyc,
a ja zostaję z niczym.
Przykro mi.
Wiesz co? Powiem Sheili, by poszła do domu
- a ty... - Nie.
Nie. Dziś świętujemy twój sukces.
- Na pewno? - Oczywiście.
Kolejny Stevens jest astronautą.
To trzeba opić.
Zadzwonię do Jima Rathmanna.
W przyszłym tygodniu tam pojedziemy
i wybierzemy ci nową corvettę.
Nie mogę w przyszłym tygodniu.
Dlaczego?
Wysyłają mnie do Cape na przygotowania.
Na jak długo?
Na tydzień. Może dłużej.
Na tydzień?
To znaczy...
Nie powinniśmy o tym porozmawiać,
zanim zgodzisz się jechać na Florydę?
To tak nie działa. Wiesz o tym.
Jadę tam, gdzie mi każą. Tak jak ty.
Molly dostała się do 15.
Tak.
Nie powinienem ci tego mówić,
ale krąży plotka, że jesteś numerem dwa.
Jest najlepszą pilotką.
I świetnie pracuje pod presją.
Myślę, że sama ją wytwarza.
Baldwin nie lubi kłopotów, a Molly wręcz je przyciąga,
więc masz prawdziwą szansę na awans.
Po prostu rób to, co robisz. I unikaj kłopotów.
Za pierwszą Amerykankę na Księżycu.
Kimkolwiek będzie.
- Stawiam następną kolejkę. - Dzięki.
Proszę.
Kiedy kończysz pracę?
Nie dość szybko.
- Możemy prosić jeszcze raz? - Tak.
- Cześć. - Cześć.
- Bourbon dla... Tak. - Jasne.
Ty i pani astronautka
spędzacie ze sobą mnóstwo czasu.
Nie zwlekałbym na twoim miejscu.
Taka laska nie będzie zbyt długo wolna.
Założę się, że seks z astronautką... jest nie z tej ziemi.
Cały czas byłem dla niej miły.
Zaoferowałem jej pomoc, naukę.
A ona potraktowała mnie z góry.
Zachowywała się, jakby już tam była.
Co?
Nie wiem.
Chyba nie lubi mężczyzn.
- Wiesz, o co mi chodzi? - Co? Nie.
- Umyłeś zęby. - To jest jak Listerine.
- Okej. Tak? - Tak.
Świetnie.
On nie szanuje kobiet.
Tego jestem pewna.
I zapewne sądzi, że jestem lesbijką.
Często sam tak o sobie myślałem.
Był tak cholernie protekcjonalny.
Mówił mi, że mam się nie martwić,
bo będą tam, żeby trzymać mnie za rączkę.
Wygląda na to, że cię słabo zna.
A czemu miałby?
Dla „prawdziwych astronautów” jesteśmy niewidzialne.
Uważa, że ten program to żart.
To niedorzeczne. Nie wiem, czemu się zgodziłeś.
To nie pomoże z niczym, co się przytrafiło Patty.
Nie o to w tym chodzi.
Deke podejmuje decyzje w sprawie załogi.
- Tak, ale... - Słyszałaś. Odpadnę z 15.
Będą inne misje.
Nie, jeśli nie zgodzę się na tę.
Brak jej umiejętności.
Już po ptakach.
Jest członkiem załogi i muszę sprawić, żeby się to udało.
Muszę przypilnować, żeby nie dała ciała.
Może powinnam latać w pojedynkę.
Chcesz mnie zranić?
Nie o to mi chodzi.
Co się stanie, jeśli nie dasz rady
współpracować z tym gościem?
Pewnie wyrzuci mnie z załogi.
Co powiedziałaby na ten temat Patty?
Że zachowuję się jak idiotka. Jak zwykle.
Wiem, że potrafisz pracować w zespole.
Miałabyś ochotę...
poćwiczyć pracę w grupie?
Zdaje się, że ty masz ochotę.
- Halo? - Dobry, Lar. Tu Coop.
Harmonogram szkolenia się zmienił,
Ellen musi być na symulacji o 6.
Ellen?
Dzwoniliśmy do niej, ale nie odebrała.
Pomyślałem, że może jest z tobą.
Tak. Śpi.
Zawiozę ją na czas. Zachowaj to w tajemnicy, dobra?
Nie ma sprawy. Do zobaczenia, ogierze.
- Halo. - Pam? Mówi Larry Wilson.
- Larry? Co... - Każ jej się ubrać.
Będę za 20 minut.
Kto to był?
Larry. Będzie tu za 20 minut.
Chyba za dużo wczoraj wypiłam
i Pam stwierdziła, że nie powinnam prowadzić.
Jej dom jest bliżej, ma wolną kanapę, więc...
Nie byłam w pracy. Ja tylko...
Obie stajecie się niedbałe.
Nie jestem pewna... Nie wiem...
O czym ty mówisz?
Wcześniej byłaś ostrożniejsza.
Miałaś wszystko pod kontrolą.
Szpiegujesz mnie?
Nie musisz mnie słuchać.
Ale jeśli szefostwo dowie się o kłamstwie,
zinterpretują to tak,
że możesz skłamać w trakcie misji.
Żeby zatuszować błąd.
I od tego momentu będą ci się przyglądać
i nigdy nie pozwolą ci polecieć.
- Przesadzasz. - Musisz być sprytniejsza.
Sprytniejsza od innych, albo będzie po tobie.
Uwierz mi, wiem.
Gdy wejdziemy do biura,
zachowuj się tak, jak tego oczekują.
Jeśli to ci się uda, będzie dobrze.
Dasz sobie radę.
„LOT CZŁOWIEKA PRZEZ ŻYCIE NAPĘDZA JEGO WIEDZA”
KRUK
„NASZ LOT PRZEZ ŻYCIE NAPĘDZA NASZA WIEDZA”
W porządku. Lecimy na Księżyc. Uśmiech.
Jezu, ale smutasy. Więcej życia.
110 DNI DO STARTU
Znajdziecie lód na Księżycu i zainspirujecie ludzi na całym świecie!
Okej. Zróbmy jedno tylko z Molly.
Panowie, sama Molly. Dziękuję.
Molly, możesz poprawić włosy?
To nie działa. Możemy prosić o pomoc? Dziękuję.
Nixon uwielbia długie włosy.
Ale o tym możemy zapomnieć.
Posłuchaj, Molly.
Amerykanie chcą zobaczyć wolną kobietę na Księżycu.
A nie sowiecką maskotkę. Spróbuj się uśmiechnąć.
Anastazja zaprasza nas w przestrzeń kosmiczną.
Powiedziałeś, że była maskotką.
Musisz przyciągnąć Amerykę.
Krzywo.
Uśmiechnij się.
Może jednak nie.
Chyba skończyliśmy.
O ja pierdolę.
No proszę. W końcu coś, co mi się w tobie podoba.
Często tu grasz?
Nie wiem. Czasem.
Pomaga mi się to wyciszyć przed startem.
Złapałaś niezły rytm.
To mój mąż, Wayne.
Jesteś mężatką?
Miło cię poznać.
Muszę ściągnąć tu dziewczyny.
Nie mów nikomu.
To mój czas dla siebie. To tylko moja sprawa.
Spokojnie.
Mówię poważnie.
Nie zadzieraj ze mną, Molly.
- Jasne? - Jasne.
Miło cię poznać, Wayne.
Nie możesz używać tylko nadgarstka.
Ze względu na skafander musisz użyć całego ramienia.
Jasne.
Nie możesz go po prostu podnieść.
W skafandrze nie schylisz się bardziej, niż 55 cm nad ziemię.
Zostaw go na razie.
Skup się na workach na próbki.
Weź swój worek. Są tam.
Jezu Chryste.
Ręka w dół.
Ten suwak.
- Zapięłaś? - Tak.
55 DNI DO STARTU
Przynajmniej nie będę musiała nosić stanika.
Przez brak grawitacji.
W imieniu swoim i Eda
oraz ze względu na nasze małżeństwa, proszę, noś.
Jakiś problem?
Rurka do odprowadzania moczu jest zaprojektowana...
dla mężczyzn.
Nie będzie mogła jej użyć. Albo narobi niezłego bałaganu.
Nie będzie nas ile? Tydzień?
Tak długo raczej nie wytrzymam.
Może założyć pieluchę.
Sprawdziły się dla misji Gemini.
Molly. Może tak być?
Przepraszam. Żartujecie?
Ja się tym zajmę.
Żaden członek mojej załogi nie poleci w pielusze.
To jest NASA. Jesteście naukowcami. Wymyślcie coś.
To tylko pielucha.
Gdy opanujesz prowadzenie rovera...
zmniejszymy grawitację do 1/6,
by lepiej symulować jego działanie na Księżycu.
Szkopuł w tym, żeby patrzeć na drogę.
Jestem pewna, że uczyłam się tego na kursie prawa jazdy.
Chodzi mi o to, że jesteś pilotem.
Wszyscy piloci mają swoje nawyki.
Gdy Gordo prowadził,
zawsze sprawdzał deskę rozdzielczą i porównywał z otoczeniem,
wyglądając przez okno, jakby był w samolocie.
Nie rób tak.
Teren będzie bardzo nierówny
i nawet z prędkością 8 km/h coś się może stać bardzo szybko.
Okej?
Rozumiem.
Trymowanie odbyło się 30 sekund za późno.
8 DNI DO STARTU
Wciąż nie zna procedur.
Jeszcze raz.
Przyjąłem.
Jest wrzodem na tyłku.
Włączam P63.
Wiesz, że dam radę, prawda?
Poprawiałam pozycję blokad.
Tym razem trzymaj się procedury.
Tak.
Możemy się skupić?
Okej. Sześć, dwa, enter.
Dwa, jeden, enter.
Zero, jeden, enter.
Dwa, zero, jeden, zero, enter.
Dwa, zero, sześć, enter.
Szlag. Miało być dwa, zero, siedem, nie?
Tak.
Dobra, powtórzmy to.
Zignorujcie to.
Musimy powtórzyć procedurę dla tej fazy misji.
Ja zajmę się DSKY, póki nie przejdziemy do fazy P66.
Uruchomię przepustnicę po mojej stronie.
Co? Dlaczego?
To duża zmiana wprowadzana tak późno.
Ed, dam sobie radę. Muszę tylko...
To moja decyzja. Ostateczna. Zrozumiano?
Zrozumiano.
Pamiętasz, dlaczego tak to rozpisaliśmy?
Jestem dowódcą tej misji.
Jeśli mówię, że zmieniamy procedurę, to ją, kurwa, zmieniamy.
Przestańcie truć i wracajmy do pracy.
Wygląda na to, że wrócił Lodowaty Ed.
Co to było?
Odpierdol się. Robiłam sobie jaja.
Byłaś zbyt zajęta żartowaniem ze mnie, by zobaczyć, co się dzieje.
On ci nie ufa.
- O czym ty mówisz? - Może nie powinien.
Prawda jest taka, że nie jesteś dość dobra.
Nie teraz.
Będziesz pierwszą Amerykanką w kosmosie.
Musisz być idealna.
Jestem jaka jestem.
Jeśli komuś się nie podoba, trudno.
Tu nie chodzi tylko o ciebie.
Nie chcę być wzorem do naśladowania dla kobiet.
Jestem tylko pilotem!
Nie.
Jesteś astronautką.
- Dobrej nocy. - Tobie również.
CENTRUM LOTÓW KOSMICZNYCH KWATERA GŁÓWNA
- Ubezpieczaj mnie. - Powodzenia.
Cześć, Ed.
Gordo.
Jadę do Cape.
Jeszcze tylko wizyta w domu, żeby się pożegnać i... do Ellington.
Słuchaj...
Nigdy nie mieliśmy okazji, no wiesz...
Cała ta sprawa jest...
Tak.
Dostaniesz swoją... wiesz?
W porządku, Ed. To jeszcze nie koniec. Wiesz?
To jeszcze nie koniec.
Tak.
Co myśli Karen o tym, że masz spędzić tydzień w kapsule z inną kobietą?
Byłaby szczęśliwsza, gdybyś to ty leciał.
Ja też bym był.
Świat się zmienia. Oby na lepsze.
Tak.
To będzie niezła jazda.
Udanej podróży, 15.
Wracam do swoich zajęć. Komunikacja podczas symulacji.
- Ciężka praca. - Zgadza się.
Popatrz na mnie.
Brawo.
Tak, widzę.
Świetnie sobie radzisz.
Trzymaj stopy na pedałach.
Uwaga pasażerowie. Autobus 163 do San Pedro odjeżdża z peronu C.
Masz. Powinno starczyć na całą podróż.
Okej, Aleida. Tu masz pierwszy bilet. Gdzie wysiadasz z autobusu?
Cape Kennedy. To ostatni przystanek jutro rano. Wcześniej nie wysiadam.
Okej. Co robisz, gdy tam dotrzesz?
Idę za ludźmi, bo wszyscy będą szli w to samo miejsce.
Gdy będzie po wszystkim, wracam na dworzec i wykorzystuję drugi bilet...
Potrzebuję drugiego biletu.
Przepraszam.
Dzięki niemu wrócę do domu, do Houston. To ostatni przystanek.
I nie wysiadasz wcześniej.
- Wiem. - Okej.
Przykro mi, że nie stać mnie było na dwa bilety.
Nic mi nie będzie, tato. Obiecuję.
Okej.
Kocham cię.
Będę tu, gdy wrócisz.
Przepraszam.
DZIEŃ STARTU
- Halo. - Gdzie wczoraj byłaś?
Wyłączyłam telefon, żeby się wyspać. Co się stało?
Nic. Nie wiem.
A gdyby coś się stało któremuś chłopcu?
A czy coś się stało?
Nie, ale co gdyby się stało?
Wiesz, że ludzie z Bazy mnie znajdą.
Chyba tak.
Kiedy wracasz?
Nie wiem. Może za kilka dni.
Wychodzisz dziś świętować?
Nie wiem. Może. Wiesz, jak tu jest.
Co to ma znaczyć?
Chodzi mi o to...
- Nie wiem. Dziś startują, wiesz? - Tak.
Myślałem, że martwisz się, że jesteś złą matką.
Co to było?
Co takiego, skarbie?
Muszę już iść.
- Zadzwonię później. Kocham cię. - Czekaj...
2 GODZINY DO STARTU
Nie rozumiem. Przy starcie Apollo 10 byłyśmy wyżej.
Jak dla mnie jest okej. Jesteśmy bliżej.
Bardziej podobały mi się poprzednie miejsca.
Cześć.
Cześć. Przepraszam.
To on?
To on.
- Cześć. - Tak.
- Karen Baldwin. - Wayne Cobb.
Ładna sukienka.
- Dziękuję. - Tak.
Ciaśniej.
OGRANICZONY DOSTĘP
PIERWSZA AMERYKANKA W KOSMOSIE
MIEJSCE KOBIETY JEST W KOSMOSIE
To było niezłe pożegnanie.
Ludzie cieszący się z niczego.
Jeszcze nic nie zrobiłam.
Posadziłaś dupę na ćwierci milion ton materiałów wybuchowych
za rządową wypłatę.
To nic mądrego, ale jednak coś.
Końcowe wyrównanie naprowadzania.
Ostatni manewr, jaki wykonują astronauci przed startem.
Dwadzieścia pięć sekund i odliczanie trwa.
Dwadzieścia sekund. System naprowadzania ustawiony.
Piętnaście, 14, 13, 12, 11,
dziesięć, dziewięć, osiem, sekwencja zapłonu rozpoczęta,
pięć, cztery, trzy, dwa, jeden, zero.
Odpalili i wystartowali.
Wieża czysta.
Hej, Deke. Telefon do ciebie.
Hej. Udało się, co?
Super, nie? Wchodź.
Slayton.
Tu Biały Dom. Połączenie z prezydentem.
Podoba mi się to, co widzę w telewizji. Niezłe przedstawienie. Gratuluję.
- Dziękuję. Doceniam... - Jeśli dziewczyna nawali, to po tobie.
Lecę na Księżyc.
PAMIĘCI GERALDYN M. COBB 1931–2019
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska